Windstilte
Ik voel mij opgenomen in Uw wijde stilte,
ik voel mij overschaduwd door Uw Hand;
en uit mijn hart wijkt alle bitterheid en kilte:
hier is het goed - mijn boot meer aan Uw strand.
En alle stormen, die `k ben doorgevaren,
en alle golven dreigen, huizenhoog.
Gij bracht ze met één handwenk tot bedaren
en met één blik uit Uw almachtig oog.
Nu wacht ik Uw bevel, weer uit te varen.
Wanneer? Waarheen? `t Is goed wat Gij bepaalt;
ik blijf gespannen naar de verte staren
waar aan de einder eeuw zonlicht straalt
Nel Benschop
Vaarwel lieve tante.
Posted: januari 29th, 2007 under poem, prive.
Comments: none
Write a comment