Hou je haaks
plotseling besef je
dat het leven anders is
dan je gedacht had
dat het een verrassing is
niet te grijpen
niet te vangen
in woorden, wetten, hokjes,
geen regie
geen tas vol documenten
geen antwoorden
maar vragen
veel mensen gaan zo’n fase niet door
sommigen wel
zij ontdekken heel veel nieuwe dingen
al is zo’n periode heel erg moeilijk
waar is God
wie is Hij
wie ben ik
waarom ben ik hier eigenlijk
wat is het nut, het doel, de zin
van mij
en van de rest
als ik je antwoorden zou geven
dan zou je zeggen:
ach, hoepel op en kom nooit meer terug
ik vraag je:
geef je vragen de ruimte
geef je zoektocht de ruimte
geef je onzekerheid
je angst
de ruimte
maar blijf zoeken
blijf knokken
blijf bidden
al is het met grote open ogen en gebalde vuisten
eens zal het beter gaan
echt
Posted: december 8th, 2007 under Geloof, poem.
Comments: none
Write a comment