Nu een aantal dagen al bij m’n moeder in huis in zeeland zodat ik zelf wat minder hoef te doen en dus voorzichtiger met m’n knie kan zijn.
Gelukkig schijnt het zonnetje en kan in het grootste gedeelte van de dag in de tuin zitten. Dit wordt je alleen wel zat na een paar dagen. Zaterdag even richting de Oosterschelde gereden om daar even te lunchen en toen langzaam via wat dorpjes teruggereden naar huis.
Pijn in m’n knie is na de operatie al een stuk minder en ben langzaam bezig om wat meer te belasten zodat ik weer aan het werk kan gaan

Posted: June 28th, 2010 under prive.
Comments: none

De dag van de operatie toen ik bijna van huis moest naar de kliniek belde de orthopeed me op met een vraag/mededeling: Volledige narcose durven we toch niet aan, vindt je het goed als het onder plaatselijke verdoving gebeurt?. Natuurlijk, als er maar wat gebeurt aan de knie.
Na een heerlijk stukje reizen met de NS & de RET bij de kliniek aangekomen, daar zitten praten met de anesthesie medewerker die bij de verdoving aanwezig zou zijn. De orthopeed wilde dit zelf doen namelijk. Half uurtje in laten werken met een krantje erbij en op naar de OK. Daar aangekomen nog even babbeltje gemaakt met de assistenten van dokter Jolles over de operatie, drukband om m’n knie en steriel laken erover. Nog even de vraag of dat ik de beelden ook direct zelf wilde zien of gewoon later vanaf de dvd. Hierbij maar voor het later gekomen. Niks zo vervelend als dat ik ineens een rare beweging maak terwijl er van 2 kanten spullen in de knie zitten.

Tijdens de operatie lekker aan het babbelen geweest met dhr Jolles en zijn assistenten over van alles en nog wat, terwijl hij lekker in je knie aan het peuteren is. Tot ieders verbazing blijkt het niet de meniscus te zijn. Die is wel ontstoken, maar de grootste boosdoener is het kraakbeen achter de knieschijf wat slecht is. De officiële benaming is: chondropathie. Hier zijn verschillende gradaties van (1 tot 4), de mijne is gradatie 2 (Er bevinden zich scheurtjes in het oppervlak van het kraakbeen niet verder reikend dan de helft van de dikte van het kraakbeen). In andere woorden: het kraakbeen is naar de kapot aan het gaan en over 10 jaar heb je wss geen kraakbeen meer over als je zo doorgaat………..
Dat was wel even schrikken voor me. Dokter Jolles heeft de beschadigde stukken kraakbeen bijgewerkt en schoongemaakt zodat in ieder geval de pijn minder moet zijn en ik een aantal dingen weer moet kunnen doen die nu vanwege de pijn niet gingen.

Na afloop van de operatie nog heel even op m’n moeder gewacht, wat opdrachten van de fysio meegekregen en daarna lekker naar zeeland vertrokken. Onderweg nog wat gegeten aan de grevelingen en dan ben je toch wel blij dat je geen volledige narcose hebt gehad

Posted: June 27th, 2010 under prive.
Comments: none

Ondertussen woon ik al wat maandjes weer in het nieuwe appartement tot mijn grote tevredenheid. Er moeten nogwel wat dingen gebeuren, maar dat hou je altijd na een verhuizing.

De afgelopen maanden samen met de huisarts bezig geweest om te kijken waarom ik zoveel last van mijn rechterknie heb. Dit bleek helaas niet zo makkelijk als dat wij gehoopt hadden. Claustrofobie en een MRI-scan gaan niet altijd goed samen, helemaal als je erachterkomt tijdens een scan dat je er last van hebt. Na ook een open MRI-scan geprobeerd te hebben ben ik door verwezen naar kliniek zestienhoven voor een afspraak met een ortopheed. Deze beste man had na nog geen vijf minuten onderzoek al geconstateerd dat er zeer waarschijnlijk wat met mijn meniscus aan de hand is. Dat betekend dus een kijkoperatie.

Dan blijkt maar eens het voordeel van een aparte kliniek, want als ik wilde kon ik al een paar dagen later al geholpen worden. Dit vond ik zelf iets te snel. Liever een week later (dus 23 juni).
Halverwege de middag staat de afspraak en daarna wordt ik door mijn moeder meegenomen naar Zeeland om daar even een paar dagen te blijven ipv alleen thuis.

Posted: June 22nd, 2010 under prive.
Comments: none